Oratorij "Nalěćo"

We wobłuku oratorijoweho cyklusa Počasy serbskeho komponista Korle Awgusta Kocora zabjerje oratorij Nalěćo wosebite městno. Z oratorijom, na kotrymž započa 1851 dźěłać a kotryž wón 1860 dokónči, docpě Kocor wjeršk swojeho tworjenja. Jako narodny oratorij Serbow zwjazuje wón klasisku harmoniju ze słowjanskimi a romantiskimi začućemi. Twórba wotbłyšćuje serbsku dušu a jeje hłuboku zwjazanosć z nabožinu, přirodu, ratarstwom a serbskej zemju.
Nalěćo, nastate na zakładźe basniskich dźěłow Handrija Zejlerja a słušace dźensa k najpopularnišim serbskim chórowym twórbam, je wuraz serbskeje identity a narodneje dostojnosće.
Na jónkrótnym předstajenju z wulkim orchestrom, chórami Budyšin, Lipa, Łužyca, Meja a SLA, kaž tež ze solistami Danielu Hazec, Stefanie Hauptfleisch, Patrikom Hornákom a Clemensom Heidrichom zaklinči Nalěćo w swojej cyłej emocionalnej nadobnosći a pyše zwukow znowa nalěto 2026.

Wobdźěłanje, kotrež tu zaklinči, je z pjera Jana Bulanka za wulki orchester, chór a solistow a nasta w 1960tych lětach. Wone rozšěri Kocorowu originalnu twórbu, kotruž bě wón poprawom za chór, solistow a klawěrny přewod skomponował, a přenjese ju do sinfoniskeho konteksta.