Za Marju - wosrjedź nocy

Kak zamóže sej čłowjek  w njedobrych časach swoju čłowjeskosć wobchować? Tute prašenje  je wuchadźišćo rejwanskeho krucha, kiž je wěnowany spjećowarjam w  nacionalsocializmje. Angažowana wučerka, žurnalistka a filozofka Marja Grólmusec nochcyše so w koncentraciskim lěhwje,  zhromadnje z druhimi sobujatymi,  swojim čwělowarjam podać, so jako wopor čuć. Wona mobilizowaše w sebi wšitke formy duchowneho a kulturneho spjećowanja.  A tak stachu so mjez druhim dopomnjenki, reja, hudźba, bajki, wosebje pak  křesćanska wěra  w času wulkeje nuzy bytostne za wobchowanje dušineje strowoty a nadźije.
Mjenowana tematika so w kruchu z pomocu dweju kompozicijow Bohuslava Martinů předstaja. Jónu z hudźbu baleta "Špaliček", šibałej bajce wo šewcu, kotremuž so poradźi, mocy zničenja, smjerće a čerta k norje poměć.  Druha twórba je "Pólna mša" B. Martinů z lěta 1939, kiž zwuraznja nadźiju na njebjesa. K tomu čita so z listow Marje Grólmusec, kiž bě wona z jatby swojej sotře pisała. Dźiwadźelnica Gabriela Marija Šmajdźina spožči k tomu swój hłós.
Choreografija Mije Facchinelli pohnuwa k zamyslenosći a pokazuje stajnje zas so jewjacu žiwjensku rozwólnosć a spjećiwe sebjezachowanje –  tež w najwjetšej ćěsnosći.


Poł hodźiny do předstajenja poskići so zawod do krucha.