oratorij "Žni"

Korla Awgust Kocor

Serbska wuměłska muzika jo dojśpiła srjejź 19. stolěśa wuznamny wjerašk. Wósebnu zasłužbu na jeje wuwiśu stej měłej komponist Karlo Awgust Kocor (1822 – 1904) a basnikaŕ Handrij Zejler (1804 – 1872). Zgromadnje stej organizěrowałej serbske muzikowe žywjenje a jima iniciatiwje mamy se źěkowaś, až jo se wuwijała tradicija serbskich spiwańskich swěźenjow a serbskego chorowego gibanja.

Oratorij “Žni” jo tśeśi źěl Kocorowego a Zejlerowego cyklusa “Lětne case”. Tema “Lětne case” jo južo inspirěrowała wjele komponistow – myslimy ned na wjelgin popularnego Vivaldija. Wósebnosć pla Kocora a Zejlera pak jo, až se pódla “Nalěśa”, “Nazymy”, “Zymy”  lěśe źělijo do dweju oratorijowu, do “Pódlěśa” a “Žnjow”. To jo wótpo- wědowało žywjeńskemu zacuśeju a wšednemu dnju pśedewšym w rolnikarstwje źěłajucemu serbskemu ludoju, za kótaryž su byli žni a jich wunoski srjejźišćo jogo žywjenja a myslenja.

W DDRskem casu jo se pśecej wósebnje wuzwigowało, až se jadna pla oratorijowego cyklusa “Lětne case” wó swětne oratorije. Rownož jo Zejler ewangelski faraŕ a Kocor kantor a organist był, pśitrjefijo to w tom zmysle, až jo tema oratorija něco swětnego, pśirodnego, cłowjeskego.

Ale južo prolog – ako teke wjele drugich městnow w twórbje – wobspiwujo, až stoj wěra do Boga nad wšyknom a jo rownocasnje zakład našogo jadnanja:  

Twórba Bóža, tempel swěty,

wócyń twóje wrota mě ...

Oratorij “Žni” jo Kocor zachopił 1846 komponěrowaś a jo jen ce-    sćejšy raz změnił. 35 lět pó prědnej wersiji – w lěśe 1883 – jo jen tśeśi raz rozšyrił. Kocor jo wšykne oratorije cyklusa za solistow, chor a pśewóźenje klawěra spisał. 1962 jo Helmut Fryča (1907 – 1964) in- strumentaciju “Žnjow” wobstarał.

Keine weiteren Aufführungen in dieser Spielzeit.


oratorij "Žně"

Korla Awgust Kocor

Serbska wuměłska hudźba docpě srjedź 19. lětstotka wuznamny wjeršk. Wosebitu zasłužbu na jeje wuwiću mataj komponist Korla Awgust Kocor (1822-1904) a basnik Handrij Zejler (1804-1872). Zhromadnje běštaj serbske hudźbne žiwjenje organizowałoj. Dźakowano jeju zaměrnosći so tradicija spěwanskich swjedźenjow a chóroweho hibanja w Serbach wuwi. 

Oratorij “Žně” je třeći dźěl Kocoroweho a Zejlerjoweho cyklusa oratorijow “Počasy”. Tuta tema je hižo mnohich komponistow inspěrowała – myslimy hnydom na popularneho Vivaldija. Wosebitosć Kocora a Zejlerja wšak je, zo so nimo druhich počasow lěćo z dwěmaj oratorijomaj, “Podlěćo” a “Žně”, wopisuje. W tym so wotbłyšćuje tehdyše žiwjenske začuće kaž tež wšědny dźeń serbskeho ratarskeho luda, za kotrehož běchu žně srjedźišćo jeho žiwjenja a myslenja. 

Za čas NDR so rady wuzběhowaše, zo su “Počasy” cyklus swětnych oratorijow. Byrnjež Zejler ewangelski farar a Kocor kantor a komponist był, přitrjechi to w tym zmysle, zo bě tema cyklusa něšto swětneho, přirodneho, čłowjeskeho. 

Tola hižo prolog – runja mnohim druhim městnam w twórbje – wobspěwuje, zo steji wěra do Boha nade wšěm a je zdobom zakład našeho jednanja:

Stwórba Boža, templo swjaty,

wočiń twoje wrota mi ...

Oratorij “Žně” započa Kocor w lěće 1846 komponować a jón wospjet změni. 35 lět po prěnjej wersiji – 1883 – jón třeći raz rozšěri. Kocor bě wšitke oratorije cyklusa za solistow, chór a přewod klawěra spisał. 1962 wobstara Helmut Fryča (1907-1964) instrumentaciju “Žnjow”.